Nikon Imaging | Polska | Europa

Efekt bokeh dla początkujących

Nazwa efektu bokeh pochodzi od japońskiego słowa boke (ボケ) oznaczającego „rozmycie” lub „mgiełkę” albo wyrażenia boke-aji oznaczającego „cechę rozmycia”. Nazwę bokeh wymawia się jako boke, z akcentem na pierwszą sylabę.

Na stronach internetowych i forach o tematyce fotograficznej można znaleźć mnóstwo opinii na temat niezwykle atrakcyjnego efektu bokeh, który można uzyskać z użyciem różnych jasnych obiektywów. O efekcie bokeh mówi się wiele: że jest subtelny, niesamowity, doskonały, wspaniały, piękny, słodki, miękki, olśniewający… czym on jednak jest?

Bokeh można określić jako „efekt miękkiego, nieostrego tła, który można osiągnąć, fotografując obiekt za pomocą jasnego obiektywu o dużym otworze przysłony”. Najprościej rzecz ujmując, efekt bokeh wiąże się z miłym dla oka, estetycznym rozmyciem i nieostrością fotografii.

Choć określenie bokeh odnosi się w zasadzie do fotografii, to użyty obiektyw określa kształt i rozmiar widocznych efektów. Na efekt bokeh, który najczęściej występuje w obszarach prześwietlonych, ma wpływ kształt segmentów przysłony obiektywu. Obiektyw z segmentami przesłony o bardziej kolistym kształcie pozwala uzyskać bardziej zaokrąglone, miękko zarysowane i nieostre kształty. Obiektyw z przysłoną, która ma bardziej sześciokątny kształt, pozwala odtworzyć w ujętych obszarach prześwietlonych kształt przesłony.

Uzyskiwanie efektu bokeh na zdjęciach

Aby uzyskać na zdjęciu efekt rozmytego tła, musimy użyć jasnego obiektywu – im będzie jaśniejszy, tym lepiej. Warto użyć obiektywu z otworem przysłony co najmniej f/2,8, a idealnym rozwiązaniem jest wybór obiektywu z otworem przysłony f/2, f/1,8 lub f/1,4. Chcąc uzyskać efekt wyraźnie rozmytego tła, wielu fotografów używa jasnych obiektywów stałoogniskowych.

Zdjęcie należy wykonać z szeroko otwartą przysłoną, dlatego warto użyć trybu preselekcji przysłony lub manualnego trybu wykonywania zdjęć. Tryb manualny pozwala wybrać przysłonę i czas otwarcia migawki. Tryb preselekcji przysłony pozwala wybrać otwór przysłony, przy czym to aparat ustawia odpowiedni czas otwarcia migawki dla ekspozycji. Można też użyć trybu Fleksja programu, który pozwala wybrać kombinację maksymalnego otworu względnego i czasu otwarcia migawki.

Nie martw się, jeśli nie masz bardzo jasnego obiektywu. Zwiększając odległość między tłem a obiektem, można uzyskać efekt rozmytego tła na zdjęciach wykonywanych przy mniejszych otworach przysłony.

Aby zwiększyć szansę na pojawienie się efektu rozmycia na zdjęciach, zwiększ odległość między obiektem i tłem. W tym celu możesz zmniejszyć odległość dzielącą aparat i obiekt. Im mniejsza głębia ostrości lub bardziej oddalone tło, tym bardziej będzie ono nieostre. Obszary prześwietlone w tle także uwydatnią efekt rozmycia. Jeśli wykonujesz zdjęcia pod światło, doświetlasz z boku lub od góry, masz szansę uzyskać szczególnie atrakcyjny efekt rozmycia.

Efekt rozmytego tła doskonale sprawdza się w przypadku portretów. Efekt bokeh prezentuje się doskonale zwłaszcza na zbliżeniach portretowych. Po efekt bokeh często sięgają także fotografowie wykonujący zbliżenia i fotografie makro kwiatów i innych obiektów występujących w przyrodzie. Sznury lampek choinkowych i inne obiekty silnie odbijające światło fotografowane celowo w sposób nieostry także przyjmują na zdjęciach postać rozświetlonych sfer.

Rozmyte tło nada miękkości fotografiom, które w przeciwnym razie byłyby mocno oświetlone. Zastosowanie tej techniki umożliwia także użycie mniej fotogenicznego tła, ponieważ pozwala oddzielić od niego obiekt. Efekt rozmycia przykuwa uwagę do obiektu zamiast odciągać ją od niego.

Autorami prezentowanego artykułu i zdjęć są Jody Dole, Kristina Kurtzke, Lindsay Silverman i Paul Van Allen.